Łamliwość podstawy źdźbła (Pseudocercosporella herpotrichoides)

Występowanie i znaczenie- najważniejsze schorzenie podstawy źdźbła, atakuje przede wszystkim pszenicę ozime, w mniejszym stopniu zboża jare.

Okres wykrywania- od końca krzewienia do początku strzelania w źdźbło.

Obraz choroby- przed końcem krzewienia na pochwach liściowych przy powierzchni gleby widoczne są ostro ograniczone szklisto brązowe, w centrum porażenia po części pękające plamy. U starszych roślin w okresie od strzelania w źdźbło lub kłoszenia tworzą się w dolnej części źdźbła miedzy 1 i 2 węzłem podłużne, szarobrązowe plamy z jasnym środkiem. We wnętrzu źdźbła powstaje watowata grzybnia, powodująca murszenie podstawy źdźbła. Porażone źdźbło traci stabilność i wylega, po czym źdźbła pojedynczo lub gniazdowo wylegają są silnie splątane, w przeciwieństwie do wylegania z innych przyczyn. Przy wiosennym porażeniu plantacji może dojść do płonności, względnie bielenia klosów bez wylegania.

Fotografie przedstawiające objawy choroby - kliknij w miniaturkę aby zobaczyć zdjęcie w pełnym rozmiarze

Wzmożone występowanie- zbyt dużo zboża w płodozmianie, za głęboki i za wczesny siew jesienny, łagodna mokra zima i chłodna wiosna.

Możliwość pomylenia- z rhizoctoniozą zbóż

Agrotechniczne działanie zapobiegawcze- stosowanie odpornych odmian, przyśpieszanie rozkładu resztek pożniwnych, uprawa pszenicy ozimej po nie zbożowych, przejście na zboża jare.

Ochrona chemiczna- stosowanie fungicydów.